اقدامی ارزشمند، اما ناکافی

به گزارش وبلاگ بروبچ، زینب زینال زاده -خبرنگار: بیستم خرداد، همزمان با روز جهانی صنایع دستی، نصب تابلو گذر صنایع دستی روی دیوار خیابان ویلا، رخداد مهمی بود که در تکه ششم پایتخت روی داد.

اقدامی ارزشمند، اما ناکافی

این اقدام موجب خوشحالی کاسبان شد و همه آنها با ابراز رضایت می گفتند: این کار باید خیلی سال ها پیش انجام می شد تا شاید مانع از رکود بازار صنایع دستی در این خیابان می شد اما به قول معروف که ماهی را هر وقت از آب بگیری، تازه است باز هم جای شکر دارد و از مسئولان تشکر می کنیم. متولیان صنایع دستی این اقدام را گامی به سوی حمایت و رونق بازار صنایع دستی می دانند اما می گویند: مسئولان نباید به این نامگذاری اکتفا نمایند چراکه این کار به تنهایی تأثیری در رونق کسب و کار صنایع دستی ندارد و کاسبان برای فروش محصولات خود احتیاج به حمایت های بیشتری از جمله ایجاد بازار پایدار دارند.

آمارها نشان می دهد که در مقایسه با سال های گذشته، ورود گردشگران به ایران سیر صعودی داشته است اما کاسبان خیابان ویلا می گویند: ورود کالاهای بی کیفیت و ارزان قیمت، چند سالی است که حضور گردشگران در این خیابان را کمرنگ و بازار کسب و کار را بی رونق نموده است. نام جدید این خیابان به گفته مسئولان، کاسبان و فعالان صنایع دستی، گامی به سوی برندسازی این خیابان و جذب گردشگران داخلی و خارجی بوده است. محمد موسوی یکی از مغازه داران می گوید: این کار کافی نیست. مردم با این خیابان غریبه نیستند و نبودند. مشکل واردات کالاهای بی کیفیت و ارزان قیمت به بازار است که موجب تعطیلی و تغییر کاربری بعضی از مغازه ها در خیابان ویلا شده است. محصولات خیابان ویلا توسط دستان هنرمندان خوش ذوق فراوری می گردد و به همین دلیل قیمت بالایی دارند.

مرتضی سلیمی می گوید: صنایع دستی فراوری شده شاید در ظاهر تفاوتی با هم نداشته باشند، اما کاری که از طریق دست فراوری می گردد بی تردید کیفیت بهتری دارد و ارزشمند است. مردم بدون توجه به کیفیت، ظاهر محصولات را می بینند و محصولاتی که ارزان هستند، انتخاب و خریداری می نمایند. وجود کالاهای بی کیفیت ضربه سختی به پیکر هنر صنایع دستی می زند و در سال های اخیر موجب بی رونقی این هنر شده است. هنرمند بیش از نامگذاری، احتیاج به حمایت همه جانبه به ویژه بازار فروش محصولات دارد.

قرار دادن صنایع دستی در سبد مصرفی خانواده ها

مدیرعامل مجمع ملی هنرمندان و صنعتگران صنایع دستی کشور در گفت وگو با وبلاگ بروبچ محله از اقدام ارزشمند شهرداری تقدیر می نماید و می گوید: سال هاست خیابان ویلا به عنوان مرکز فروش صنایع دستی شناخته می گردد و نامگذاری آن به عنوان گذر صنایع دستی اقدام خوبی است، اما برای حمایت از تلاشگران این هنر کافی نیست.

حسین بختیاری می گوید: این نامگذاری باید سال ها پیش انجام می شد و اکنون که مدیران شهری آن را انجام داده اند، دست مریزاد دارد اما برای توسعه و رونق بازار صنایع دستی کافی نیست. برای صنایع دستی کشور، بایدکاری انجام دهیم که فراوری، بازرگانی و صادرات آن رونق پیدا کند، جایگاهمان در داخل و خارج از کشور تثبیت گردد و محصولاتی فراوری کنیم که در سبد خرید خانواده های ایرانی جای گیرد. تنها برگزاری یک مراسم و نامگذاری و نصب تابلو به رونق این حوزه یاری نمی نماید.

او با اشاره به ایجاد جاذبه های بازرگانی و تجارت در حوزه صنایع دستی می گوید: اگر می خواهیم صنایع دستی رونق پیدا کند، باید برای بازرگانی جاذبه ایجاد و برای کسانی که برای سرمایه گذاری در این حوزه انگیزه دارند، تسهیلاتی را فراهم کنیم.

سلیقه شناسی و فراوری محصولات کاربردی

سیدمحمد عبداللهی رئیس اتحادیه صنف صنایع دستی تهران در گفت وگو با وبلاگ بروبچ محله با ابراز رضایت از نامگذاری خیابان ویلا به گذر صنایع دستی می گوید: این کوچک ترین و جزئی ترین کاری بود که مسئولان در حمایت از کاسبان این خیابان می توانستند انجام دهند. به گفته او این نامگذاری موجب برندسازی و شناساندن بیش از پیش این خیابان به مردم می گردد و در جذب گردشگران خارجی و داخلی تأثیرگذار است. او می گوید: صنایع دستی بخشی از هویت ایران زمین است و اگر مسئولان قصد حمایت از این هنر و فعالان این صنعت را دارند پیش از هر چیزی باید بازار فروش پایدار ایجاد نمایند. هنرمند وقتی مطمئن باشدکاری که فراوری می نماید در بازار عرضه می گردد و خریدار دارد، با انگیزه بیشتری کار می نماید.

به گفته رئیس اتحادیه صنف صنایع دستی تهران، جلوگیری از ورود کالاهای بی کیفیت، سلیقه شناسی بازار، فراوری کالاهای کاربردی، تهیه مواد اولیه با کیفیت، مهارت افزایی و پیوند تجربه و تخصص با دانش آکادمیک، اقداماتی هستند که به زنده ماندن صنایع دستی ایران و رونق بازار کسب و کار این هنر یاری می نماید.

عبداللهی می گوید: فرهنگ استفاده از صنایع دستی که متعلق به هزاران نسل است اما هنوز آن گونه که باید و شاید در بین مردم نهادینه نشده است. این روزها هیچ اثری از هنر دست هنرمندان که در استان های محروم و با استفاده از حداقل امکانات تهیه می گردد، خبری نیست. خرید و استفاده از محصولات صنایع دستی تا وقتی تبدیل به فرهنگ نگردد بازار پایدار و باثباتی را به وجود نمی آورد و این به معنای بی رونقی و رکود بازار صنایع دستی است. بنابراین مسئولان به این نامگذاری اکتفا ننمایند و برای ایجاد بازار پایدار و دائمی تلاششان را به کار گیرند.

منبع: همشهری آنلاین

به "اقدامی ارزشمند، اما ناکافی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "اقدامی ارزشمند، اما ناکافی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید